Hoe vraag je een dame vriendelijk of ze ook daadwerkelijk in blijde verwachting is, of dat ze gewoon haar bordje vaker leeg eet (en nog eens opschept) dan de gemiddelde Nederlander?? Op mijn werk - zo heb ik ontdekt - zijn daar verschillende manieren voor.
Collega G. (man) bijvoorbeeld. Tijdens een rustig moment, rolt hij met zijn luxe zetel mijn kant op, buigt zijn hoofd wat verder naar me toe en fluistert op samenzweerdige toon: 'zeg uuuh....ben jij soms, héél misschien in verwachting."? "Ja hoor, van een tweeling zelfs.`G. schiet rechtop en zucht: 'Oh gelukkig maar, tsja voor hetzelde geld zeg je iets heel erg verkeerd hé."
Of collega J. op het damestoilet: "Goh, er wordt gefluisterd...maar we weten het natuurlijk niet zeker...dat je weer zwanger bent."
En tot slot. F. (natuurlijk een man). Vanuit mijn ooghoek zie ik zijn blik op mijn buik gericht, gevolgd door fronsje. Hij wacht op het juiste moment, ik voel het. Het woord tweeling valt, en F. grijpt zijn kans. "Ja, ik dacht al, is die nog niet uitgezwangerd of hoe zit dat?" "Ik krijg een tweeling F." "Oh, je had toch net al een kind. Weet jij soms niet dat er middeltjes zijn om dat te voorkomen?"
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten