'Het wordt nog erger'

'Een tweeling? Whooooow, wat leuk en bijzonder'; 'Wat? Een tweeling? Ennuh, gepland?'; 'Jemig een tweeling....je gaat het druk krijgen!'

Een kleine greep uit een boel reacties. Altijd heb ik gedacht dat het krijgen van een tweede kind bij menig toehoorder erin zou gaan in het linkeroor, om er vervolgens via de rechter weer razendsnel uit te vliegen. Dit alles gevolgd door een mompelend 'gefeliciteerd'. Maar niet bij de komst van een tweeling, ook al zijn ze nummer 2 en 3. Nee. Een tweeling blijft hangen. Goed hangen zelfs. Eerst volgt de lach ('goh, weer zwanger..leuk en van een tweeling nog wel.'), dan volgt de overpeinzing, gevolgd door een 'jeetje, de eerste jaren zijn afzien' en tot slot een 'heel veel sterkte'.

H. en ik lachen er -tussen de paniekaanvallen- om. Als Thomas de vloer heeft bezaaid met blokken, de tv voor de honderste keer aan-en-uit zet, als hij onophoudelijk brult om aandacht of zijn luier -en zijn nek- tot twee keer toe die dag gevuld zijn met poep...'Het wordt nog erger. Nog héél veel erger."