Op woensdag 4 februari gaan H en ik een echo maken. Een termijnecho. Niet overbodig, want ik heb geen enkel idee hoe lang ik al zwanger ben. Als een volleerd moeke kruip ik op de behandeltafel. Spannend.... leeft het? 'Ja hoor, kijk hier zit het hartje', zegt de vriendelijke dame. Het bewijs is wederom geleverd. Er zit echt, echt waar, een kindje in mijn buik. 'Ach....wat zie ik nou?', onderbreekt de mevrouw mijn gedachten. 'Hier zit nog een zakje, en daar klopt nog een hartje.' NOG EEN????? HOEZO??????? 'Gefeliciteerd, u krijgt een tweeling en het ziet er allemaal goed uit."
Zie hier het bewijs.... Links en rechts een donker holletje met in allebei een kleine baby. Mijn tweeling. Wat een wonder!!
En terwijl H. wit weggetrokken en bewegingsloos op zijn kruk blijft zitten, zoemt de aardige mevrouw in op de linkerspruit. Die heeft zijn -of haar- voetjes al in de lucht gegooid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten